مثل اینکه تازه اقایون و یا شاید خانومهای محترم از خواب بیدار شدن و دارن موضوع رو نقد می کنند . اونم
اینجا . اما چرا با برخی مواضعشون موافقم ولی از اونجایی که دچار خود سانسوری شدید هستند من خودم نظرات شخصیم رو نوشتم . چیزی که از سر جواهری در قصر بر این اعتقاد بودم .
وقتی شبکه فارسی وان از ۷ ساله تا ۷۰ ساله رو پشت تلوزیون میخ کوب میکنه و اونم برای ساعتهای متمادی و با سریالهای مختلف معلومه که علاوه بر جذب مخاطب هدف دیگه ای هم هست اونم باز کردن پنجره ای جدید به سوی مخاطب ایرانیه . پنجره ای که متاسفانه این چند ساله از رسانه ما حذف شد .
این شبکه تازه تاسیس تونسته بخش عمده ای از جامعه رو به سمت خودش بکشونه ، جامعه ای با تفکرات متفاوت . حالا کنار هم میشنین و در مورد معشوقه صحبت می کنند ! زنهای بی عرضه رو نقد می کنند و با شخصیتهای داستانها همزاد پنداری می کنند . خوب چرا ؟
مشخصا این شکل جذب مخاطب به چند دلیل صورت گرفت .
۱- اشتباه هات متوالی :
اشتباه هات متوالی رسانه ملی در ارائه مطلوب خدمات به اقشار جامعه با وجود داشتن بیشتر از ۸ کانال تلوزیونی سراسری ، ۱۰ کانال ماهوراه ای و چندین شبکه اینترنتی . اشتباهاتی که با حذف طنز نقاد از رسانه شروع شد و با شروع پخش سریالهای آبکی ادامه پیدا کرد و حذف برنامه های چالشی مزید بر علت شد و تیر خلاص رو پخش بیش از اندازه برنامه های سیاسی با یک تفکر خاص به رسانه ملی زد .
همگی باعث تغییر ذائقه ایرانی در انتخاب سریال ها و تفکراتشون شد . در این بین سریالهای کره ای بیشترین نقش رو بازی کردند . سریالهایی که گزینش شده بودند اما هیچگاه تفکر این که یکروز پای سریالهای گزینش نشده به جامعه باز بشه چه مشکلاتی به همراه خواهند داشت به ذهن مسئولان رسانه ملی کشیده نشده بود . سریالهای افسانه ای و کمو بیش با درون مایه اجتماعی و تظلم . سریالهای که دم از مبارزه میزد . آدمهاش پرواز می کردند ، عصاره ۸۰۰ گیاه می ساختن و عاشق میشدن اما در قرن های دور اما فراموش کرده بودند که همین آدمها در قرن حاظر متدهای دیگه ای دارند ارائه میدن .
۲- شناخت شبکه فارسی وان از جامعه ایرانی و فارسی زبان جهان :
بدون شک این سریالها در کشورهای خارجی جذب مخاطب کمتری خواهند داشت . مخصوصا در بین مهاجران کشور خودمون . اما این که چرا در کشورهای فارسی زبان منطقه موفق خواهند بود ؛
تمام ماجرا بر می گرده به تاریخ کشور و واکنشهای ایجاد شده در جوامع فارسی زبان موجود و مخصوصا ایران . اون چیزی نیست جز انکار واقعیت های موجود در جوامعی مثل ایران .
وقایع تلخی که همگی با اون آشنا هستند و شاید می خواهند آشنا بشن . ترس از چند همسری ، ارتباط با معشوقه و ... که شناخت اون از جوامع امروزی ما حذف شده . ترسی که در بین جوامعی با تفکراتی مثل ایران وجود داره . جامعه ای که چند همسری رو نمی پذیره . هرچند کاملا قانونی باشه و در برخی مواقع به اون پیشنهاد بشه . زنانی که از باز شدن پای زنهای دیگه تو زندگی شوهرهاشون می ترسند و می دونند راهکاری برای مقابله با اون ندارند . مردهای که از خیانت همیشه ترس و وحشت عجیبی دارند و حتی از جدا شدن میترسند . خوب شاید دنبال راهکار می گردند و یا حتی دوست دارند بدوند چنین خانواده ای چجوری هستش ، چه مشکلاتی داره و چطوری میشه باهاش مقابله کرد !!
۳ - تنوع در انتخاب مخاطب .
تنوع در انتخاب برنامه های که شاید هرچند آبکی باشند اما در شرایطی که رسانه ملی بیننده خودش رو فراموش کرده وقتی کانالی یک طنز با درون مایه اجتماعی -هرچند به جامعه ما هم ربطی نداشته باشه- پخش می کنه ، وقتی سریاهای منتخب سال رو انتخاب میکنه وقتی پای عشق بدون مرز رو به پای برنامه هاش باز میکنه نتیجه ای نداره جز جذب مخاطبی که رسانه ملی اون رو از دست داده .
۴- فشارهای اجتماعی و مشکلات اقتصادی :
بدون شک کمتر ایرانی رو میشه پیدا کرد که شکست عشقی نخورده باشه ! خوب میگید چه ربطی داره فارسی ۱ ! خیلی راحته . ما ایرانی ها هر موقع بحث این مسائل پیش میاد و از تجربیات تلخ همدیگه حرف میزنیم کسی نیست که حس همزاد پنداری با طرف مقابل نداشته باشه و با تجربه تر ها نگن که مهم نیست بلخره یکی پیدا میشه که مناسبت باشه و خود عشق واقعی با لگد در خونت رو بکوبه ! خوب حالا یکی پیدا شده هی داره از عشق و عاشقی میگه . اونم از جنس کوچه خیابونی (منظورم بین مردم عادیه نه اونهایی که رسانه نشیون میداد ).
همکارت رو دوست داری ، اه اینم همینطوریه ؛ اوه اوه اینم که خانوادش دارن باهاش مخالفت می کنن ؛ اه این دختره چقدر شبیه منه ؛ آخ آخ عین همون روزای من داره خول بازی در میاره .
اینا میتونه بخشی از حرفهایی باشه که هرکودوم از ماها تو سریالهای اینجوری میتونیم بگم . مشکلاتی که به خاطر مخالفت خانواده با یک رابطه ایجاد شده باشه ، از سر بی پولی دارید فشار تحمل می کنید . به خاطر مشکلات اقتصادی مجبور شدید موعد ازدواجتون رو بندازید عقب ، با یه نفر اصلا به تفاهم نرسیدید با اینکه خیلی به هم علاقه داشتید . کسی که دوست داشتید رو موفق نشدید بهش برسید. مادرتون نگرانه که بچش می خواد ازدواج کنه . پدرتون نگران اینده شماست ! سر مهریه و خونه و ماشین و ... دعواتونه . تو کارتون کسی داره زیر آب میزنه ؟ شریکتون دورتون زده ؟ دارید ورشکست میشید ! دشمن قدیمیتون داره براتون میزنه !؟
خوب این بخشی از مشترکات همه ما آدمهاست . چه تو ایران . چه اونسر دنیا . اما مهمترین مسئله چگونگی همزاد پنداری ماها با آدمهای داخل سریال . چیزی که واقعا میتونه باعث ایجاد مشکل اساسی در جامعه بشه . ای فلان فلان شده ! دیدی این همون حرفیه که دیروز زد ها . فردا میرم عین همین حالش رو میگیرم . اه دیدی اینم همون مشکل رو باهاش داشت پس ایرادی نداره منم سخت نمی گیرم . اه این چرا اینجوری کرد نکنه همین بلا سر منم بیاد ! آخ دیدی عشقش از دنیا رفت ، اگه عشق من بمیره چی !!!!
اینهاهم دقیقا جوابهای مشترکیه که فیلم ها همراه خودشون دارند و متناسب با قوانین یک جامعه خاص و دیدگاه های افراد همون جوامع طرح و پاسخ داده میشن و اینه که میتونه برای هر جامعه ای خطرناک باشه . سوالها دقیقا یکی هستش ولی جوابها برای جوامع مختلف متفاوته .
خانوم الف از آقای ب خوشش اومده و نمی دونه چطوری ابراز احساسات کنه :
جواب در فیلم : متناسب با دیدگاه مذهبی و قانونی اون جامعه که چه نوع نگرشی به سوال مطرح شده دارند جواب انتخاب میشه . در ایران هنوز راهکار جامعی برای این مشکل پیدا نشده و هرکسی فیلم خودش رو میسازه ولی سعی می کنه کاری کنه که نهایتا پسره رو به سمت دختره جذب کنه تا خواستگاری و از این حرفها صورت بگیره و اونم از جانب آقا پسر محترم . در کشور مثل هند مشابه ایران عمل میشه ولی با ناز و اشوه بیشتر و البته تا حدود خاص خودش که ایجاد علاقه رو دو طرفه کنه و مطابق عرف هندوستان خانواده عروس به خواستگاری میرن و ... . اروپا و نگرش های اروپایی ؛ دختره خودش رو به پسره نزدیک می کنه اگه بخوان سر و ته فیلم رو به هم بیارن که تا شب نشده دختره بلایی سر پسره میاره که آخر شب معمولا به خونه یکی از طرفین دعوت بشن ! البته برای شب نشینی ! فکرای بد نکنید . هرچند معمولا فیلم هاشون دختر و پسره هم زمان عاشق میشن و یه ۶-۷ سالی با هم زندگی می کنن و بعد از دو سه تا بچه تازه تصمیم به ازدواج می گیرن ولی یه بخشیش به خاطر موضوع طلاق توی این جوامع بر میگرده که تو مثال بعدی میگم .
خانوم الف با شوهرش مشکل پیدا کرده و همسرش از خونه بیرون زده و خانواده رو به حال خودش رها کرده .
جواب در فیلم : در این مواقع اگه فیلم ایرانی باشه بدون شک کارگردان دنبال راهکاری می گرده تا با میانجیگری ارتباط دو نفر رو دوباره به هم نزدیک کنه و یا بعد از مشکلات خاص خودش از هم جدا بشن و طلاق بگیرند . اما این جواب در یک کشور دیگه ممکنه کاملا متفاوت باشه . ممکنه در کشوری مثل هندوستان باشه و طلاق اساسا برای یک هندی کاملا منفور باشه و زن خودش رو کلف به ادامه زندگی از لحاظ عرفی بدونه و دقیقا همون مرد هم مورد باز خواست در فیلم باشه ممکنه در اروپا باشه و زن و شوهر خیلی راحت از هم جدا بشن و کارگردان سعی چندانی برای دوباره به هم رسوندن این دو نفر نکنه و مخصوصا اگه رابطه قبل از ازدواجشون باشه . ممکنه درکشور دیگه ای با اعتقادات مذهبی مسیحی باشه که اساسا طلاق وجود خارجی نداره و باید از هم جدا بشن و همدیگر رو ترک کنند ولی هنوز همسر هم هستند و به قولی هرکس میره سی خودش .
خوب حالا فکر کنید که شما دارید یه فیلم هندی می بینید . تو مورد اول تا حدودی راه داره یه خانوم ایرانی یه خورده آب و روغنش رو زیاد کنه ولی بازم نه در حد یه فیلم هندی ! گیریم مستقیم هم بره بگه " من دوست دارم " و ... ولی تازه مشکلات از همین جا شروع میشه . اون چیزی نیست جز در مرحله اول جامعه و ارتباط دختر و پسر به صورت کل قبل از ازدواج و مشکل اساسی تر خانواده ها . کافیه تا خانواده ها یه خورده به هم نیان و یا اینکه یه مشکل کوچیک این وسط باشه که همه کارا رو خراب کنه و خوب همه چیز تموم شد . فیلم هندی همه چیز رو ریخت به هم و کاسه و کوزتون رو ریخت به هم و راهکاری هم بهتون نداد . احتمالا اگه خانوادتون هم به فیلم هندی علاقه نداشته باشن که مشکلاتتون ۱۰۰ برابر میشه ! اروپایی هم که بی خیال اصلا لازم نیست توضیح داد .
دومین مثال هم که معلومه . اگه هندی برخورد بشه خوب چون از طرف جامعه فشاری به مرد وارد نمیشه بدون شک دخل خانوم خونه اومده و تا آخر عمرش باید بد بخت باشه . تو روش کشورهای اروپایی و با دیدگاه مسیحی هم که بی خیال شید . این راهکارها معمولا سرتون رو به باد میده . اگه زیر یه خلوار سنگ له نشید و جون سالم به در ببرید کافیه آتو دست یکی بیفته و ...
|
+| نوشته شده توسط محمود آزادی در دوشنبه چهارم آبان 1388 و ساعت 19:7
تو یه روزنامه خاکستری متمایل به سیاه به نقل قول از یه روزنامه زرد متمایل به قهوه ای مطلبی خودم که تو یه جاش ؛یه نگوی ؛ از طرف نگو های دیگه ؛ با پرتاب لنگه محترم کفش مواجه شده بود و البته انگاری از این سوء قصد و ترور نا فرجام جان سالم به در برده بود .اما در این میان برخی؛ این حرکت انتحاری (لنگ کفش دوم رو با انتحار لنگ اول عملا از جفت مبارکشون محروم کرده بودند ) رو مورد تشویق و برخی دیگه هم مورد انتقاد قرار داده بودند با این جمله که : آزادی اندیشه ، با لنگ کفش نمیشه 
