دیروز مطلبی رو تو خبرگذاری ها خوندم مبنی بر قتل بیش از ۱۴۰ نفر و مجروح شدن ۷۰۰ نفر در عملیات انتحاری دیروز در بغداد .
باور کنید اینقدر که جوان ها رو پرپر شده تو خیابون میدیدم دلم نگرفت که از شنیدن این خبر دلم گرفت . بلخره این جونها راهشون رو خودشون انتخاب کرده بودند و می دونستند که ممکنه چنین اتفاقی براشون بیفته . هرکسی راهش رو خودش انتخاب میکنه .
وقتی میشنوم یک هموتن سپاهیم توی عملیات انتحاری کشته شده دلم میسوزه ولی نه اینقدر که وقتی میشنوم ۱ آدم عادی و شاید رهگذر تو یه جای این کره خاکی توست عملیات انتحاری کشته شده ، دلم میگیره . بلخره هرچی باشه این آدمها راهشون رو انتخاب کردن و برای مبارزه خودشون رو آماده کردند .
نمی دونم این برادر کشی ها تا کی ادامه داره . ولی قصد کردم یه بخش به این موضوع اختصاص بدم . تا جایی که خبر بهم میرسه ثبت کنم . نمی دونم . شاید اشتباه فکر می کنم ولی اگه یه نگاه به عملیات های انتحاری عراق بندازیم ممکنه تعداد کشته هاشون از تعداد کشته های در جنگ این کشور با آمریکا بیشتر بشه . این برادرها دشمن نمی خوان ، وقتی جهل رو برای رفاقت انتخاب کردند .
به امید آزادی اندیشه ، رشد و بلوغ ذهنی آدمها
|
+| نوشته شده توسط محمود آزادی در دوشنبه چهارم آبان 1388 و ساعت 20:16